Το χρονικό του ευτελισμού του ΠΑΣΟΚ

Μόνο οργή και θυμηδία προκαλούν τα ρεπορτάζ και οι φωτογραφίες των φιλοκυβερνητικών εφημερίδων που με αφορμή την επέτειο του ΠΑΣΟΚ επιχειρούν να συγκρίνουν τον Γιώργο Παπανδρέου με τον πατέρα του και ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ .

Τι σχέση έχει το σημερινό ΠΑΣΟΚ με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα;

Ιδού μερικές απαντήσεις:

Πόση σχέση έχει ο Γ. Παπανδρέου με τα οράματα του του κόμματός που ίδρυσε ο πατέρας του και των οπαδών του το περιέγραψε με τον καλύτερο τρόπο η τουρκική CUMHURIYET τον Μάιο του 2000: «Απορρίπτοντας το σχέδιο Άτσεσον (ΣΣ για την επίλυση του Κυπριακού) , ο Ανδρέας Παπανδρέου έδρασε εναντίον των συμφερόντων της Ελλάδας. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Παπανδρέου , αντιπροσωπεύει την τρίτη γενιά της οικογένειας του και προσπαθεί να βελτιώσει τις σχέσεις με την Τουρκία, σε αντίθεση με την πολιτική του πατρός του»

Ποιανού λοιπόν την «ιστορική συνέχεια» αποτελεί ο Γιώργος; Του Ανδρέα; Του ΠΑΣΟΚ; Της αμερικανοκρατίας; Γιατί παρόλες τις μεγάλες αντιθέσεις που μας χώρισαν μαζί τους, ούτε ο Ανδρέας ούτε ο πραγματικός Γεώργιος Παπανδρέου θα είχαν συρθεί σε τέτοιες εθνικές υποχωρήσεις

(“Αντί” – 24/9/2007)


«Η απόπειρα εκδοτών και μεγάλων συμφερόντων να ελέγξουν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πάει πίσω πολλές δεκαετίες και είχε πάντοτε ένα και μόνο στόχο, όχι την ανάδειξη μιας άξιας ηγεσίας αλλά μιας ηγεσίας υποτακτικής. Σε όλους τους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους που σχολίαζαν, την εδώ και τρία χρόνια την υπονόμευση του Γιώργου από μεγαλοεκδότες ήταν γνωστή η κυνική του δήλωση ενός εξ αυτών για τον Ευάγγελο Βενιζέλο: «Δεν είναι σπουδαίος αλλά είναι υπάκουος».

(ο κ. Ν. Νικολάου, φίλος πρωθυπουργών και επιχειρηματιών στην «Καθημερινή» της 19/09/2007)


Πριν από αρκετά χρόνια, ένας φίλος του “Αντί” βρέθηκε στην Ουάσιγκτον όπου συναντήθηκε με κάποιους μεγαλοσχήμονες παράγοντες , από εκείνους που διαμορφώνουν την εξωτερική πολιτική της «μεγάλης συμμάχου». Έμεινε έκπληκτος λοιπόν όταν άρχισαν να του εκθειάζουν “of the record” τον Γ. Παπανδρέου από το ΠΑΣΟΚ και την Ντόρα Μπακογιάννη από τη ΝΔ. «Καλά τη Ντόρα το καταλαβαίνω, είναι το αγαπημένο ελληνικό ντολμαδάκι του Μπους» σχολίασα όταν μου διηγήθηκε τα καθέκαστα. «Αλλά τον Γιώργο;».

Σήμερα, κανείς από όσους διατηρούν σώες τις φρένες δεν αμφιβάλει ότι το όχημα του ΠΑΣΟΚ είναι αμερικανοκινούμενο και μάλιστα με πετρέλαιο από το Ιράκ, την άλωση του οποίου τόσο διευκόλυνε…

(Περιοδικό “Αντί”, Νοέμβριος 2007)


«Tο ζητούμενο είναι πώς θα εκλείψει ο παπανδρεϊσμός. Tο ζητούμενο είναι η δημοκρατία την οποίαν εβίαζε και βιάζει το ΠAΣOK, η κατ’ ευφημισμόν «δημοκρατική παράταξη». Διότι θα ήτο αφελές να πιστεύει κανείς ότι τώρα θα γνωρίσομε το “νέο” στην πολιτική ζωή! Aπό τα μέχρι χθες εκτελεστικά όργανα του A. Παπανδρέου! Aλλά έτσι βούλονται οι πάτρωνές τους. «Nέος» λοιπόν ο καινούργιος πρωθυπουργός. «Nέο» ΠAΣOK με τα παλιά υλικά, σκεύη και αγγεία. Nα ελπίσομε -αφελώς- το μίνιμουμ: τόση δα ευπρέπεια; Mα ούτε αφελείς είμαστε και τους γνωρίζομε πολύ καλά…».

(«Αντί» τεύχος 596, Ιανουάριος 1996)




antinews






Share